14 Haziran 2016 Salı

Artık Gitmiyorum





















Gördüklerimi her beğenmediğimde gittim ben, duyduklarımı her sevmeyişimde gittim, değmeyen şeylere hissettiğim her büyük duyguda gittim. Gittim çünkü o kocaman hissedişlerin birer yalan olduğu gerçeği ile yüzleşmek istemedim. Anlaşılmaz ruhların üzerine giydirdiğim elbiselerin üstlerine yakışmadığını görmemek için gittim. Koca boşlukları dolduramayacağımı bildiğim, bilmekten kaçtığım için gittim. Neden ben dememek için gittim. Onlara göre bir dikiş tutturamadım bana göre dürüstlüğümden gittim. Evet çünkü ben sevmediğime sevgi maskesi takmadım. Bedeli ne olursa olsun bu yüzden gittim.

Sonra bir gün sıkıldım gitmekten. Yanlış olan onlarsa neden ben gidiyorum dediğim için gitmedim. Ben uzun sürelerdir olmasını istediğim senaryolara, yanlış oyuncular seçtiğimi fark ettim. Şimdiye dek fark etmediğim onlarca fikir doldu zihnime. Yanlış oyunlara, yanlış oyuncular seçtim ben. Mucizeler peşinde koştum, bekledim. Oysa gerekli her şey çevremdeydi, gerekli her şey seçmediklerimdi. Korkularımdan dolayı doğruları seçmediği fark ettim. Yanlışların kırdığı güveni kaybettiğim için doğru olandan kaçtığımı fark ettim.

Şimdilerde seçtiğim her şeyi giderek değil, gitmesi gerektiğini söyleyerek, yolcu ederek yolluyorum hayatımdan. Asıl istediklerime açıyorum kapılarımı, cesaretiniz varsa buyurun gelin diyorum, yoksa hiç girmeyin odalarıma. Üstelik tek başına bir bütün olduğumu biliyorum artık. Yarım yamalakları değil, bir bütünü arıyorum. Biliyorum benim görevim bir yarımı tamamlamak değil, kendim gibi bütünü bulmak. Kendine değer vereni, kendini seveni, kendine saygı duyanı, kendinle yarışanı, benim tarafımdan hak edileni, beni hak edeni bulmak.

Öyleyse öğrenmeye devam, keşfetmeye devam, istediğini bilmeye, tutkuyla istemeye, vicdanı rahat, yalansız kendini ifade etmeye, sevmeye ve sevilmeye. Artık gitmiyorum, gittiğim her yere beni taşıyor, her gün büyüyorum…
 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder